Microsoft Word* belgesi olarak izle | PDF belgesi olarak izle

Düşünen Bir Sınıf Yaratma
Öğrenciler; birçok bakış açısını göz önünde bulundurarak önemli konularla istekli bir biçimde boğuştukları, yerinde fikirler geliştirdikleri ve fikirlerini başkalarına etkin bir biçimde aktardıkları, düşünen sınıflarda düşünmeyi öğrenirler. Bu tür bir ortam yaratmak, öğretmenlerin karşılaştığı en büyük zorluktur, ancak böyle bir atmosferde öğretmek öğretmenler ve benzer şekilde öğrenciler için sadece yararlı değil, aynı zamanda eğlencelidir de.

Öğrencilerin düşünme becerilerini geliştirmeleri için, risk alma ve arasıra başarısız olma konusunda kendilerini rahat hisstemeleri gerekir. Öğrencilerin düşünme kaslarını gerçek problemler üzerinde çalıştırdıkları proje tabanlı öğrenme, düşünmeyi öğretmeyi öğretim programı içeriğiyle kaynaştırmak için ideal bir yapı sağlar.

Düşünme Dili
Düşünen bir sınıf, hem öğretmen hem de öğrenciler tarafından kullanılan ‘düşünme dili’ ile kaynaştırılmıştır. Bu dil, düşünceli öğrenme sürecini vurgular ve sığ ve yüzeysel düşünmeyle derin ve anlamlı düşünmeyi birbirinden ayırt eder. Yapılandırmacılık ve öğrenci merkezli öğrenmenin piri olan Vygotsky (1986), bize şunu hatırlatır’ Düşünce sadece kelimelerle ifade edilmez, bunlar aracılığıyla var olur’ (sayfa 218). Konuşma insanların düşünmelerine ve öğrencilerin düşünmeyi öğrenmelerine yardımcı olur.

Öğretmen Soruları
Sınıfta kullanılan en temel dil türlerinden bir tanesi, öğretmen soru sormasıdır. Öğretmenler çoğunlukla, daha çok ‘niçin’ ve ‘nasıl’ ve daha az ‘ne’ ve ‘ne zaman’ soruları sorarak, öğrencilerin yeteneklerini geliştirmek için üst düzey sorular sormaya teşvik edilirler. Ancak, yalnız bu tür soruları cevaplamanın öğrencilerin düşünme yetenekleri üzerinde doğrudan bir etkisinin olduğuna dair hiç kanıt yoktur.

Wegerif (2002) bu sonucu, ‘Huck Finn’in babası niçin onu kaçırdı?’ sorusunu soran bir öğretmen örneğiyle açıklar. Bu soru, derin düşünmeye yol açabilir ve bazı öğrencilerin düşünme yeteneklerini geliştirmelerine yardımcı olabilir, ancak Wegerif’in açıkladığı gibi, öğrenciler olayların olmasına neden olan şeyleri tahmin etme ve bunlara dair acele kararlar alma alışkanlığındalarsa, sığ düşünme yapılarını uygulamaya devam edeceklerdir’.

Bazı sözümona daha derin sorular, öğrencilerden öznel yargılar ister: ‘Şiir hakkında ne düşündün?’’İnsanları klonlamalı mıyız?’. Öğrenciler böyle soruları genellikle kolayca cevaplayabilir, ama fikirlerinin haklılığını kanıtlamak ve bunları desteklemek zorunda kalmadan, düşünürler olarak gelişmeleri olası değildir (Appelbaum, 2000). Bir düşünme sınıfında, öğretmenin bir ‘niçin’ ya da ‘nasıl’ sorusuna cevabı, ‘Bunu nasıl anlarsın?’ ‘Ne gibi sebeplerin var?’’Sebeplerin nereden gelir?’’Ya diğer bakış açısı?’dır. Öğretmen ya da öğrencilerden gelen bu tür sorular, düşünen bir sınıf kültürünün bir parçası haline gelir ve iyi bir soruyu cevaplamanın ciddiyetsiz, kolay bir cevaptan daha fazlasını gerektirdiğini garantiler.

Sınıftaki öğrenmeyi iyi sorular etrafında yapılandırmak, öğrencilerde düşünmeyi teşvik etmenin önemli bir parçasıdır ancak yeterli değildir. Sorulara; bunlar hakkında nasıl düşünüleceğine dair uygun geribildirim, değerlendirme ve öğretim eşlik etmelidir.


Sayfa 1 - 3 | İleri >

< Düşünmeyi Öğretme’ye Dön