Microsoft Word* belgesi olarak izle | PDF belgesi olarak izle

Yenilik ve Yaratıcılık
Çoğu eğitimci, yaratıcılığın genelde iyi bir şey olduğu konusunda hemfikirdir. Ancak, az sayıda öğretmenin, yaratıcı öğrenci çalışmalarının nasıl olduğu veya öğrencilerin yaratıcılığını geliştirmek için ne yapabileceklerine dair net bir fikri vardır. Neyse ki, bu alanda yardımcı olacak araştırmalar vardır. Yaratıcılık, hepimizin belli bir dereceye kadar sahip olduğu birşeydir ve öğrencilerin daha yaratıcı olmasına yardımcı olmak için öğretmenlerin kulllanabileceği teknikler vardır.

Konu üzerinde ulusal olarak saygı duyulan bir araştırmacı olan Robert Sternberg’e gore, ‘yaratıcılık, hem yeni hem de uygun çalışmalar ortaya çıkarma yeteneğidir’ (Armstrong’da belirtilmiş, 1998, sayfa 3). Pablo Picasso ve Albert Einstein gibi son derece yaratıcı bireyler, yeni perspektifleri ve orjinal fikirleriyle, çalıştıkları alanların şeklini değiştirmiştir. Ancak, geriye kalan kısmımız için, ‘bir düşünce onu üreten kişi için yeniyse, başka kaç kişinin bu düşünceyle kafa yormuş olabileceğine bakılmaksızın, onun yaratıcı olduğu düşünülür’ (Nickerson, 2000, sayfa 394).

Sınıf arkadaşlarını şaşırtan ve bir tartışmayı derinleştiren yeni ilişkileri görerek, çocuklar birçok şekilde yaratıcı olabilirler. ‘Bir örnek vererek, buna karşıt bir örnek vererek, soru sorarak, bir çözüm önererek, yeni ilişkiler oluşturarak, bir bağlam temin ederek, bir problem icat ederek’, öğrenciler kendi öğrenmelerini ve başkalarının öğrenmesini zenginleştirmek için yaratıcılıklarını kullanabilirler (Daniel, Lafortune ve Pallascio, 2003, sayfa 18).

Yaratıcılık, çocuklarda farklı şekiller alabilir – bir birinci sınıf öğrencisinin stuffed hayvanı hakkındaki bir hikaye için şaşırtıcı sonucu, bir beşinci sınıf öğrencisinin oyunalanı ekipmanını eşit olarak paylaşma planı, bir lise üçüncü sınıf öğrencisinin robotu, ve bir biyoloji öğrencisinin yerel bir kuşun doğal yaşam alanını yeniden oluşturma metodu. Bu gibi yaratıcı çalışmalar, hem bunları gerçekleştiren öğrencilere hem de bunları besleyen topluma yarar sağlar.

Öğrencilerin yaratıcılıklarını geliştirmelerine yardımcı olma, kişisel gelişimden başka bir sebepten değilse, zahmete değer bir amaçtır. Sadece şair tarafından okunan bir şiir, ev idaresini daha etkin hale getiren bir fikir, çevremizdeki dünyaya yönelik bir kavrayış herkes tarafından bilinmeyebilir, ancak yine de bunların yaşamı daha anlamlı ve daha tatmin edici yapma gücü vardır. Teresa Amabile (1983), normal zekası olan herkesin some alanda yaratıcı olma aspire edebileceğini ve herkesin bu yaratıcı başarıların hayatımıza kattığı ‘heyecan ve renk’ten (Nickerson 1999 400) yararlandığını iddia eder.

Yaşamımızda ‘heyecan ve renk’e sahip olmak muhakkak önemli bir amaç iken, çoğumuz öğrencilerimizle ilgili çok farklı sonuçlardan sorumlu tutulduğumuz gerçek bir dünyada yaşarız. Başarı , akademik öğrenme ve sınav notlarını temel alarak değerlendirildiğinde, öğrencilerin yaratıcılığını geliştirme konusunda endişe duyarız. Sternberg ve Lubart (1999) rahatlatıcı haberler verir. Araştırmaların, yaratıcı öğrencilerin yaratıcılıklarına değer veren biçimlerde öğretildikleri ve ölçüldükleri zaman, akademik öğrenmelerinin de geliştiğini, bu yüzden de yaratıcılığı geliştirmek için öğretmenin, bir kişiyi toplumda daha mutlu ve üretken hale getirmekten daha fazlasını yapabileceğini gösterdiğini iddia ederler.

Sayfa 1 - 3 | İleri >

< Bilgiyi Kullanma’ya Dön